آنچه درباره تصمیم گیری نمی دانید

Rate this post

قسمتی از کتاب “درباره تصمیم گیری ” تالیف هاروارد بیزینس ریویو

اغلب اصحاب کسب و کار تصمیم گیری را نوعی رویداد می دانند ، انتخاب مجزایی که در یک لحظه از زمان انجام می گیرد؛ در دیدگاه کلاسیک، تصمیم گیری مشتمل بر اظهارنظری است که بر اساس تجربه، غریزه، تحقیقات یا هر سه اینها از مغز رییس بیرون می آید.

واقعیت این است تصمیم گیری یک رویداد نیست بلکه یک فرآیند است؛ فرآیندی که طی هفته ها ، ماه ها و یا حتا سال ها شکل می گیرد. تحقیقات نشان می دهد که تفاوت میان رهبرانی که تصمیمات خوب می گیرند و آنهایی که تصمیمات بد می گیرند قابل توجه است. دسته نخست تشخیص می دهند که کلیه تصمیمات فرآیند هستند و آشکارا تصمیمات خود را به این صورت طراحی و مدیریت می کنند . گروه دوم به این خیال بافی تکیه دارند که تصمیمات رویدادهایی هستند که به تنهایی می توانند آنها را کنترل کنند.

کیفیت تصمیمات رهبر می تواند او را بالا ببرد یا به زمین بزند. با وجود این، اغلب ما تصمیم گیری را نمی فهمیم. چرا؟ ما از کم ثمرترین روش استفاده می کنیم؛ جانبداری. ما از موضع خود با چنان شور و هیجانی دفاع می کنیم که مانع از آن می شود که دیدگاه های مخالف را بررسی کنیم. ما برای تقویت شانس “برد” خود نقاط ضعف موضع خود را کم اهمیت جلوه می دهیم و چنان وارد بحث های تصمیم گیری می شویم که میانه میدان جنگ هستیم. نتیجه؟؛ تبادل نظرهای کج خلقانه ای که تفکر نوآورانه را از صحنه خارج می کند و مانع از طرح دیدگاه های متنوع و ارزشمند می شود

جانبداری را با “پرس و جو” مقایسه کنید؛ روش بسیار ثمربخش تری برای تصمیم گیری. به کمک این روش طیف گسترده ای از گزینه ها بررسی شده تا بهترین راه حل ها حاصل شود. فرایند پرس و جو بجای سرکوب کردن مخالف، مشوق تفکر انتقادی است. فرض ضمنی این است که راه حلی پخته و تمام و کمال که از آزمایش استحکام ایده های رقیب بیرون می آید.

اختلاف به دو شکل بروز می کند؛ شناختی و احساسی. اختلاف شناختی یا جوهری به کاری که در دست داریم مربوط می شود. این اختلاف دربرگیرنده اختلاف نظر بر سر ایده ها و فرضیات و دیدگاه های متفاوت درباره بهترین راه انجام کاری است. این گونه اختلاف نه تنها سالم است، بلکه وجودش برای پرس و جوی اثربخش اهمیت بسیار دارد. از طرف دیگر، اختلاف احساسی دربرگیرنده اصطکاکات شخصی، رقابت های شخصی و برخورد شخصیت هاست و تمایل افراد به همکاری در جریان را کاهش می دهد و به اثربخشی فرایند تصمیم گیری لطمه می زند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
مقایسه